Vertrekkersvoorpret

Vertrekkersvoorpret

Morgen begint de maand maart. Nog maar drie maanden en dan is het zo ver: tijd om de trossen weer los te gooien en de steven naar de horizon te richten, op weg naar nieuwe avonturen. 

Ons plan is om de Mahi mahi in 10 maanden tijd de Atlantische oceaan over te varen en een plek te vinden waar de boot veilig het orkaanseizoen door kan komen. Het liefste zouden we willen beginnen met een rondje om Schotland, langs de Orkney’s en dan die schijnbaar prachtige Schotse westkust bezoeken, met z’n talloze scheren en eilandjes, golfbanen en whisky destilleerderijen. Om vervolgens via Isle of Man naar de oostkust van Ierland te gaan en, als de tijd rijp is, de golf van Biskaje over te steken, op weg naar reeds bekende kusten zoals die van Spanje en Portugal. Misschien wel naar Madeira als de wind gunstig is? En dan door naar de Canarische eilanden, de Kaap Verdische eilanden en dan de overtocht, deze keer naar Suriname. En dan de boot achterlaten op Trinidad en Tobago? 

Tja, dit zou ons droomscenario zijn, maar we zullen moeten afwachten in hoeverre Corona roet in het eten gaat gooien. Zou Engeland tegen die tijd alweer open zijn voor bezoekende jachten? We gaan het zien. Maar hoe dan ook zullen we er een creatieve draai aan gaan geven, het genieten zal er niet minder om zijn.

De vertrekkerskoorts heeft inmiddels toegeslagen. Na een winterperiode waarin we even wat minder met de boot bezig waren en de vrije tijd vooral werd besteed aan vrienden en familie, begin het focus ineens te verschuiven naar Medemblik, waar ons schip in de hal ligt. Pieter, die alweer een paar maanden met pensioen is en daar dik van geniet, is bezig geweest met keuzes maken ten aanzien van de boordelectronica. Ook al deed alles het nog prima, de elektronica was al wel 15 jaar oud. En aangezien we denken dat ons schip de komende tien jaar niet meer terug zal komen in Nederland, hebben we besloten alles maar te gaan vervangen door nieuwe apparatuur van B&G. Dat begint nu binnen te druppelen en kan worden geïnstalleerd.

Afgelopen twee dagen zijn we lekker bezig geweest met trekken van draden, plaatsen van de aardplaat voor de SSB installatie. Er is een groot gat in de romp gemaakt voor de transducer van de forwardlooking sonar; de doorvoer zit stevig op z’n plek, dankzij de hulp van onze stoere Robert. Ik heb twee nieuwe luchthappers op het dek geïnstalleerd, van het merk Air-Only, wat een stuk minder volumineus is dan de oude dorades met RVS beugel eromheen. Natuurlijk kost elke klus meer tijd dan we dachten, maar we zetten elke keer stappen in de goede richting. De kluslijst bestaat nu nog uit anderhalf kantje met acties. Oh ja, wel twee kolommen…..

Thuis liggen ook wat projecten te wachten, planken die moeten worden geschuurd en gelakt. Een drijfboei die moet worden gekit. De piano is inmiddels uitstalplaats voor verf- en lakblikken geworden. Pakketten worden met regelmaat bezorgd en staan in de gang klaar om mee naar de boot te gaan. De achterbak van de auto is een rijdende werkplaats aan het worden. Klusbedrijf Pieter&Monique begint weer op stoom te komen.

We realiseren ons hoe snel de tijd nu voorbij zal vliegen tot aan vertrek. Wie willen we allemaal nog zien? Met welke familieleden willen we graag nog tijd doorbrengen? Gaan we ons huis nou verhuren of niet? Zo wel, dan zullen we actie moeten gaan ondernemen.

Gelukkig is Pieter met pensioen, hoewel zijn week ook behoorlijk gevuld is omdat hij twee dagen als vrijwilliger in de prikstraten van Den Haag en Leiden is gaan werken. Maar hij houdt wel tijd over voor veel regeldingen, terwijl ik aan het werk ben. Afscheid nemen van werk en patiënten kost ook tijd en energie, en dat wil ik graag goed doen. ’s Avonds na een werkdag komt er dan ook niet meer zo heel veel uit m’n handen. Maar gelukkig hebben we altijd weekenden van drie dagen, waarin we weer een goede duw kunnen geven. En als alles volgens schema verloopt, dan gaat de boot over 4 weken te water, en kunnen we lekker aan boord blijven overnachten!! Nu al zin in 🙂

Tevreden kijken we terug op alles wat er al is gedaan om de boot vaarklaar te maken.

Zeilmaker De Vries uit Enkhuizen heeft een prachtige bimini gemaakt met goede zijflappen. Dat zal onze grootste vriend gaan zijn in de tropen. Ook hebben we een nieuwe sprayhood gekregen en de oude tent is opnieuw gestikt. Nieuwe zeilen zijn in de maak. Onze foldable RIB wordt op dit moment geproduceerd. Het is gelukt ons buitenboordmotortje in te ruilen voor een tweetakt 8pk Yamaha. Het onderwaterschip staat weer fraai in de coppercoat. Verstaging en lopend want hebben we in de voorgaande jaren al laten vervangen. Zwemplateau hebben we vorige winter samen erop gezet. Ook hebben we toen de windvaanstuurinrichting gemonteerd, twee grote klussen. Pieter heeft vorige zomer de watermaker in kunnen bouwen. En de Watt&Sea ligt al klaar voor installatie. 

Kleine knutselprojecten zoals het maken van een kruidenrekje en een plankje met gaten op maat, zodat al ons glaswerk rammelvrij op z’n plek blijft staan, geeft veel voldoening.

De RVS-man gaat de zeereling deze maand verlengen zodat we aan iedere zijde twee zonnepanelen krijgen, en ook op het dak van de bimini komen nog twee wegneembare zonnepanelen. Heel veel voorbereidend werk is dus al gedaan, waardoor we nu vooral vertrekkerspret hebben en geen vertrekkers-stress J. We hebben er zo’n zin in, weer die vrijheid te gaan ervaren, het bootjesleven, dicht bij de natuur en de elementen. Hoe leuk zal het zijn onze eerste zelfgevangen vis weer te eten! Kom maar op, avontuur, wij zorgen dat we er klaar voor zijn!!

Zelf aangebracht zwemplateau met uittrek-zwemtrapje
Zomer 2020: Hydrovans en zwemplateau zitten al op hun plek. Nu de Watt&Sea er nog bij en de buitenboordmotor

Nederlandse wadden 2020

Nederlandse wadden, zomervakantie 2020

Gelukkig wel drie weken vrij van werk, dat was lange tijd nog onzeker voor medewerkers in de zorg. Eerdere geluiden waren dat we maar maximaal 2 weken achtereen weg zouden mogen gezien de coronacrisis.

De vakantie begon met een lang weekend naar Frankrijk, Sanxay, om afscheid te nemen samen met de familie Barrot van ons geliefde huis, Forzon, waar zovele herinneringen lagen. Gelukkig waren de grenzen weer opengegaan, zodat we erheen konden reizen. Een heerlijk weerzien met de familie met wie ik me in oktober 2019 weer herenigde na elkaar jaren lang uit het oog te zijn verloren na het overlijden van de ouders. En zo bijzonder om dit afscheid van Forzon mee te mogen maken. Iedereen was erbij, zelfs de oud-burgemeester en de oud-huisarts van het dorp, inmiddels 89 jaar. En samen met Carlos uit Madrid en mijzelf was de club compleet.

Maandag kwamen we weer thuis in Den Haag, met ooit het plan dat we dan meteen bootwaarts zouden gaan om dinsdag uit te varen, met Scandinavie als bestemming. Maar helaas, de weergoden wilden het anders. Die eerste week was guur, te slecht weer om uit te varen naar welke bestemming dan ook. Dan maar een eigen golfcompetitie in eigen land, elke dag de baan op, ook hartstikke leuk. In het weekend begon de weersituatie te verbeteren. Door Corona was Groot Brittannië gesloten, evenals Noorwegen en Denemarken. Veel andere mogelijkheden waren er niet met straffe ZW wind.

Wel zijn we 12 dagen lang over het Wad gaan zwerven. Drie dagen in de haven van Vlieland, toen over de Noordzee naar Texel. Over het wad naar Harlingen, o.a. voor een reparatie aan de furlerinstallatie die kapot was gegaan, het grootzeil wilde er niet meer in noch uit, oef, gelukkig lukte erin uiteindelijk nog wel, maar dat moest eerst gefixt worden. Wel heel leuk om Anje daar aan boord te ontvangen en om Igor en Hannelore weer eens tegen te komen! Nog een paar nachten voor anker bij Vlieland en bij prachtig weer terug naar Enkhuizen gevaren. Niet heel spannend allemaal, maar wel heerlijk ontspannend, beetje zo’n wereldreis gevoel, wat scharrelen, met toys het water op, lekker eten aan boord, boekjes lezen en leuke mensen ontmoeten. Blij zijn we met de kayak die we van Anje mochten overnemen, die gaat mee de wereld rond.

Door de coronacrisis is het jaar 2020 voor velen anders gelopen dan gedacht. Zoals elk nadeel een voordeel heeft, was onze Mahimahi ons bijkomadres in spannende tijden. Tweede helft maart, toen corona in NL z’n entree begon te doen, hebben we versneld de boot te water gelaten en veilig in de haven van Enkhuizen neergelegd. De haven bleef gelukkig open, al ging het sanitair een tijdlang dicht. We hadden dus een heerlijk drijvend buitenhuis waar we in de weekenden onze ontspanning konden vinden, een verademing met al dat thuiswerken wat ook ons lot was in het begin van de crisis, althans, een paar dagen per week. Thuis werd werk, dus de boot was onze plek om even afstand te nemen van dat werk. De West-Friese havens waren dicht voor bezoekers, maar wij mochten wel naar Friesland varen, waar we welkom waren. We zijn een weekend naar Lemmer geweest, een weekend naar Urk. Een lang weekend Vlieland en vervolgens een lang Pinksterweekend Terschelling. We bezochten 3 maal Texel met onze boot. En ik denk dat we wel 4 weekenden op de Marker wadden hebben doorgebracht. Nog nooit eerder sliepen we in een seizoen zoveel nachten aan boord, namelijk 69 stuks. Dat waren we dankbaar dat we zo’n heerlijk schip hadden, waarmee we zoveel buiten konden zijn met veilige afstand tot anderen.

Engelse Zuidkust 2019

Engelse Zuidkust, zomervakantie 2019

Vandaag is het dinsdag 2 juli 2019, exact drie jaar nadat we thuiskwamen van onze zeilreis rond de wereld. Daar hebben we net een glaasje wijn op gedronken. Op dit moment varen we onder de Engelse Zuidkust, tussen Dover en the Solent. We zijn op weg naar het westen, we willen naar Fowey of Darthmouth en dan terughoppen. We hadden eigenlijk gehoopt naar Noorwegen of de westkust van Zweden te gaan na het zien van de prachtige foto’s van Jussi, de Finse eigenaar van “onze” Déesse. De pilots waren al gekocht. Maar de laatste dag moesten we ons plan omgooien, omdat het toch te hard waaide rond Skagerrak en de temperatuur rond de 12 graden zou liggen, niet echt ideaal. Dus toen richting Engeland gevaren.

Donderdag laatste werkdag en ’s avonds al aan boord. Vrijdag de verse boodschappen, alles inruimen en rond 13 uur de haven uitgevaren. Via Den Oever het wad op en bij Den Helder de Noordzee opgevaren. Prima nacht op zee, voor de wind naar de overkant. Tegen de avond voeren we river Orwell op, bij Harwich en rond half 10 in de avond hadden we een moorring te pakken. Met biertje erbij van de sunset genoten en de overwinning van de Nederlandse leeuwinnen op Italië gezien op de ipad. Zondag naar het stadje Ipswich gevaren waar we een prachtplek aan het waterfront kregen in Neptune Marina. Leuk stadje, picknick in het park en dan Formule 1 gekeken in het sportcafé, terwijl onze Max de beste wedstrijd van het seizen reed! 63 flesjes foamburst gescoord bij de Boots. Fietstocht naar Pin Mill voor een drankje bij de Butt&Oysters Pub, erg sfeervol plekje. Een zeilers must-have-been-there plek, vink!

Maandag 1 juli varen we weer de zee op, om in twee dagen naar Dathmouth te varen. Woensdag 3 juli pikken we rond 16 uur een mooring op bij Dittingham, prachtbaai, omgeven door groene heuvels, lieflijke dorpjes en talloze bootjes op het water. Een ideale plek voor Suppen, kayakken, verkennen met de dinghy upriver, we gaan zelfs golfen op de Darthmouth Championshipscourse, vreselijk pittige tocht erheen met de vouwfietsen, over steile onverharde wegen. De terugweg was over asfalt, echt een kado, downhill. Heerlijk gespeeld op prachtige baan. We blijven 4 nachten op deze mooie plek liggen en varen dan weer verder.

Volgende bestemming is Salcombe waar we maar 1 nachtje blijven. Enorm druk zeilers gebied, we genoten van alle wedstrijden van bootjes tussen de voor anker liggende schepen door. We kopen twee mooie flessen gin als vakantie aandenken. Dan varen we richting Plymouth waar we vlakbij de ondiepe river Yealm opgaan, spannende entree. Wat een plek!! We liggen 3 nachten aan een mooring, wandelen 3 tochten, dinghycruise upriver, veel kayakken en suppen richting zee om zeilwedstrijdjes te bekijken, en bbq-en drie keer aan boord. Echt vakantie en dat bij tropische omstandigheden overdag en lekker koel ’s nachts, we slapen als roosjes. Een goede keus dat we hier zitten en niet in koud Noorwegen, waar het inderdaad onaangenaam is qua temperatuur met veel wind.

Dan komt er een goed window om een ruk naar het oosten te maken. Rond 6 uur in de ochtend vertrekken we en varen 26 uur, paar uur motoren en verder heerlijk zeilen tot 5 uur in de ochtend. Dan nog even de motor erbij en om half 8 in de morgen leggen we aan bij de steiger tegenover de Folly Inn, op de Medina River van Isle of Wight. We blijven hier 4 nachten liggen en hebben er weer een heerlijke vakantietijd. We fietsen naar Cowes en Newport, ik koop er weer een enorme hoeveelheid foamburst bij. Dan fietsen we een tocht van 50 km over het eiland. Prachtige fietspaden maar soms ook flink klimmen en dalen over de gewone weg. We komen door Bembridge waar het laag water is, leuk de marina te zien. ’s Avonds zijn we wel moe als we terugkomen, wat smaakt een Pint en een maaltijd bij de Inn dan supergoed. Begin van een nieuwe gewoonte: vier dagen op een rij eindigen we de dag met bier en eten bij de Folly Inn. Snel, prima eten en schappelijke prijzen. We kijekn er Formule 1 en finale van Wimbledon die 5 uur duurde! Maandag, laatste dag; we gaan golfen bij Osborne golf, superleuk. We zijn vrijwel alleen op de baan, lekker uim overal, we raken geen enkele bal kwijt en vinden er drie. We blijven er lunchen. Boodschappen voor terugreis op zee gedaan en in de middag zwemmen in de rivier van 22 graden. We speoeln alle toys af met zoet water op de steiger, we bergen de dinghy op en dan met de watertaxi naar de kant voor de laatste biefstuk.

Dindagochtend voeren we weg van Wight, met de stroom mee door de Solent. Daarna wat minder wind maar we konden veel meer uren zeilen dan we hadden gedacht, altijd leuk. We vangen weer wat makrelen die we thuis gaan roken. In de nacht moet de motor er wel bij. Onder gennaker met de stroom mee Dover voorbij en uiteindelijk varen we IJmuiden binnen, 50 uur na vertrek van Wight. Al met al een prima tocht gehad, waarvan 12 uur gemotord. 

In totaal 918 nM afgelegd deze vakantie.

In totaal 50 uur gemotord.

3 volle weken alleen maar zonneschijn gehad en subtropisch klimaat. 

Geen spat regen alleen wat miezer bij aankomst bij Cowes.

Veel buiten geweest, veel gewandeld, gekayaked en gesupt, 2x gegolfd en gezwommen. Er echt helemaal uit geweest en dik genoten!!

Scilly’s 2018

The Scilly’s

Al heel lang stond een bezoek aan de Scilly eilanden hoog op ons wensen lijstje. Het is een eilandengroep die niet zo makkelijk bereikbaar is, vanuit NL heb je goede oostenwind nodig en flink wat tijd om er te kunnen komen, en aankomst is alleen mogelijk bij rustig weer, lazen we in de pilots. Ooit was onze gedachte om bij vertrek in 2013, aan het begin van onze wereldomzeiling, de Scilly’s aan te doen, maar toen we bij Dartmouth waren ontstond er zo’n prachtig weerwindow om Bikaje over te steken, 7 dagen constante Oostenwind 3-4Bf, dat we dat niet konden laten schieten en meteen de sprong zuidwaarts waagden. Op de terugweg naar huis in 2016 herkansing? Maar toen kreeg m’n vader een ongeluk en spoedden we ons vanaf de Azoren vrijwel direct naar huis, de Scilly’s voorbijvarend.

Zomervakantie 2018 stond voor de deur, 3 weken op onze Mahimahi, de eerste zomervakantie aan boord van ons nieuwe schip wat we in augustus 2017 kochten. Doel van zo’n vakantie beslissen we pas een week van te voren, als we beter weten wat de wind gaat doen. Wij zijn altijd voor een snelle start in die richting waarheen de wind staat, en passen daar vervolgens onze bestemming op aan. Zagen we het nou goed? Oostenwind in de voorspelling? Wauw, dat leek inderdaad te bestendigen en de Scilly’s werd een reële bestemming. Donderdag moest ik nog werken tot 18.00, daarna snel naar huis. Om 21.30 zaten we in de auto op weg naar Enkhuizen met alle boodschappen bij ons, om 0.00 uur gang het licht uit op een volgepakte boot, om de volgende ochtend rond 10 uur uit te varen. Via Markermeer, nog even 2 uur wachten bij gestremde brug bij Amsterdam, dan het Noordzeekanaal op, om vervolgens bij IJmuiden de Noordzee op de varen om 22 uur ’s avonds bij rustig weer, en dan vier dagen door zeilen tot aankomst bij St. Mary’s, 4 dagen en anderhalf uur varen, in 1 ruk, en non-stop Oostenwind kracht 3a4 met vaak de gennaker op, zelfs 1 keer in de nacht. Wat een geluk!! We hebben 12 dagen lang genoten van het gebied, op vele plekken voor anker gegaan, op elk eiland prachtige wandelingen gemaakt. De eerste twee dagen waren nog wat mistig en nat, daarna alleen maar zonneschijn. Blauwe ankerplaatsen, de mooiste bloemen gezien, genoten van de botanische tuinen op Tresco. Prachtige sunsets. Zelfs vissen gevangen. In zovele opzichten leek het op de sfeer van onze wereldreis, met als grootste verschil dat het zeewater 15 graden was, brrrrr. Van zwemmen is het dus niet gekomen, wel van suppen en kayakken. Ontzettend gaaf om de grote zeeleeuwen op de rotsen te zien liggen van dichtbij, voorbij dobberend met de stroom in onze bijboot. Nauwelijks andere boten in de ankerbaaien, soms zelfs helemaal alleen omringd door de rotsen. De oostenwind beef maar aanhouden en we kregen het op een bepaald moment zelfs een beetje benauwd met het oog op onze terugtocht. De wind kroop wat naar de noordhoek en daarmee konden we tocht de eerste helft onder zeil doen. Daarna zakte de wind helemaal weg en hebben we, tegen onze gewoonte in, 36 uur gemotord om thuis te kunnen komen. Terugtocht was 510 nM, 4 dagen en 30 minuten onderweg geweest, wederom non-stop. Wat een fantastische tijd, de Scilly’s hebben een bijzonder plekje in ons geheugen gekregen.

Gasten aan boord

2017

Tiene en Rob, in Hindelopen

2018

Ton & Toos

Brigitte & Theo

Joost, Veerle, Pim & Noa

Friede en Roel, voor anker bij Andijk

Monique en Peter, Imre, Tesse en Phiene: zwemmen in de havenkom

Ruud en Cora: weekend Texel

Frank en Sandra

Tiene en Rob

2019

1 jun: Meriam en Paul op de koffie, Vlieland

27-28 juli: Sotice, Hugo, Casper, Iris en Vera: Marker Wadden

23-24 aug: Myrna en Eric-Jan, Hjalmar, Jonna en Rikke: Marker Wadden

14 sept: David en Jules

2020

13-14 juni Merel, Anne en Tom

13 juli: Anje in Harlingen

15 juli: Hannelore en Igor, Harlingen

24 juli: Paula en Loek, varen naar Stavoren

8 aug: Paul en Meriam op de bbq, voor anker bij vogeleiland

11 sept: Henk en Nicole Arwert

11-13 sept: met Liesbeth naar Texel

20 sept: Bert en Hestia op de koffie, Marker Wadden

Verhandeling over het maken van yoghurt aan boord

Zo normaal als het voor ons Nederlanders is om een pak yoghurt in de supermarkt te kunnen kopen, zo moeilijk blijkt dat in het buitenland te zijn. Sinds vertrek uit eigen land, hebben we nooit meer ergens een literpak gewone yoghurt kunnen vinden, behalve op Bonaire en Curaçao bij de plaatselijke AH. Wel vonden we soms emmertjes met een liter yoghurt, bij de Lidl bijvoorbeeld op de Canarische eilanden. Maar meestal vind je alleen maar yoghurtjes met allerlei smaakjes in toetjes formaat.

’s Ochtends ontbijten we meestal met een cruesli-muesli mix met wat vers fruit erin en daarbij dan wat melk én yoghurt, half-half. Heerlijk!

Maar daarvoor is dus wel yoghurt nodig. Het afgelopen half jaar hebben we meerdere experimenten uitgevoerd om zelf yoghurt te maken, waarvan eentje redelijk succesvol. Maar sinds twee maanden hebben we een easy-yo yoghurtmaker aan boord en gaat het werkelijk makkelijk en perfect. Onderstaand de mogelijkheden op een rij.

De easy-yo yoghurtmaker: voor vertrek kocht Pieter voor me een boekje met als titel The Trade Wind Foodie, van Rod en Lu Heikell, ervaren wereldzeilers. Het is een enorm leuk boekje met erin talloze tips over het bereiden van maaltijden aan boord en al wat erbij komt kijken. Daarin las ik dat zij yoghurt maakten met dit apparaat, waar ik nog niet eerder van had gehoord. Even googelen en dan blijkt het gewoon te koop te zijn bij De Tuinen! Het is niet veel meer dan een soort grote thermosfles, die je vult met een liter kokend water. Daarin zet je de bijgeleverde yoghurtbeker van 1 liter met inhoud en na 10 uur is de yoghurt klaar. De beker kan rechtstreeks in de koelkast worden gezet.

Vroeger waren bij De Tuinen zakjes met levende yoghurtcultuur in melkpoeder te koop, ook van Easy-yo. Zo’n zakje los je op in kraanwater direkt in de yoghurtbeker, goed schudden en dan in de thermosfles zetten. Klaar is Kees. Deze zakjes zijn er in allerlei smaken. Gewone yoghurt, Griekse yoghurt, maar ook in smaken als vanille, aardbei, kokos en bosvruchten. Een zakje met yoghurtcultuur kost tussen de 2,50 en 3,50 euro. Gelukkig hoef je niet voor elke liter yoghurt zo’n zakje te gebruiken. Als de liter yoghurt bijna op is, laat dan nog een kleine bodem over, ongeveer drie eetlepels. Daarbij giet je een liter melk (uit pak of gemaakt van water en melkpoeder), goed schudden en weer in de thermosfles. De yoghurtcultuur blijft groeien, zodat je vele liters yoghurt kan doorkweken vanuit dat eerste zakje. We hebben ongeveer tien zakjes cultuur aan boord, om na een yoghurtvrije periode weer een nieuwe start te kunnen maken. We zijn enorm tevreden met dit product. Het is makkelijk in gebruik, kost weinig moeite en het resultaat is prima!

Helaas bestaat De Tuinen niet meer en in de afgelopen jaren hebben we dit product steeds uit Engeland moeten bestellen. De laatste tijd heb ik er geen onderzoek meer naar gedaan.

P1000729

Een andere manier die redelijk resultaat geeft, maar veel bewerkelijker is: neem een liter volle melk, doe daar twee of drie eetlepels melkpoeder bij, goed roeren. Laat dit twee uurtjes staan, zodat het geheel wat dikker wordt. Verwarm de melk langzaam tot maximaal 47 graden, te controleren met een thermometer. Let op, pan op tijd van het vuur nemen, de melk warmt erna nog verder door. Drie eetlepels yoghurt erdoorheen roeren. Het mengsel in een geschikte beker gieten, bij voorkeur afsluitbaar. Deze beker vervolgens in een pannetje zetten waarin water zit dat tot maximaal 50 graden is verwarmd. Donkere doek om het geheel wikkelen en in de zon zetten. Na een paar uur kan de yoghurtbeker in de koelkast worden gezet.

Deze methode is op een lang zeiltraject niet goed uitvoerbaar voor monohulls.

Wat ik af en toe ook maak, is een halve liter vanillevla. Simpel en lekker, even iets anders voor bij het ontbijt. Poedermelk in halve liter water oplossen. Een eetlepel custardpoeder oplossen in twee eetlepels van de nog koude melk. De melk verwarmen. Als het bijna kookt, de custard erbij met twee eetlepels suiker en wat vanille-essence. Eventjes doorkoken tot de gewenste dikte en af laten koelen. In een pot gieten en dan in de koelkast. Bon appetit!

Verhandeling over het bakken van brood aan boord

Lang niet overal is lekker en vers brood te krijgen, zeker niet midden op de oceaan. Daarom bakken we graag zelf ons brood aan boord van ons schip. Inmiddels hebben we er al heel wat ervaring mee opgedaan, leuk om dit te delen met andere lezers.

Wij maakten destijds ons brood met behulp van zuurdesem. Bij vertrek uit Nederland hebben we een stuk van een zuurdesemmoeder gekregen. Het kost wat moeite en discipline, want ook in tijden dat er geen brood hoeft te worden gebakken, moet de moeder in leven worden gehouden. Maar wat mij betreft is het de moeite waard.

Een zuurdesemmoeder is in feite zelf te maken. Neem 50 gram water en 100 gram bloem. Kneed dit door en zet het 5 dagen weg. Vanaf dat moment dagelijks (of om de dag) opmengen, zoals ik hieronder beschrijf. Na verloop van tijd wordt de nieuwe moeder steeds beter en gaat steeds minder zuur ruiken.

Hoe hou je het moederdeeg in leven? Heel eenvoudig, door om de dag 25 gram van de moeder te nemen, 25 gram water erbij te doen en 50 gram bloem. Dit kort kneden tot een soepele deegbol en in tupperware bakje wegzetten. 2 dagen later doe je hetzelfde, je neemt weer 25 gram van de moeder, de overgebleven rest gooi je weg. Dan weer opmengen met water en bloem.

Als je een brood wilt gaan bakken, maak ik de dag ervoor de dubbele hoeveelheid moederdeeg. Ik neem dan dus 50 gram ervan, 50 gram water erbij en 100 gram bloem.

De dag erna maak ik eerst met 25 gram van het geheel weer een nieuwe moeder (met water en bloem erbij). De overgebleven rest, circa 160 gram, want er verdampt ook wat vocht, gebruik ik om een brood mee te bakken.

Bij de circa 160 gram zuurdesem, doe ik 160 gram water en 160 gram bloem of volkorenmeel. Dit meng ik een paar minuten door, het wordt een nat mengsel. Dit zet ik voor 4 uur weg, in die tijd verdrievoudigt het volume. Ik zet het deeg altijd in de oven van ons cardanisch fornuis, een rustig plekje zonder tocht. Na de rijs-periode doe ik er circa 10 gram zout bij, eventueel zaden en pitjes naar behoefte en dan nog ongeveer 90-100 gram volkorenmeel. Dit kneed ik goed en stevig door, circa 15 minuten. Er moet een soepele deegbal ontstaan die niet meer plakt. Die zet ik in de vorm weg voor drie en half uur. Na deze tijd zet ik de oven aan, ik verwarm hem niet voor, maar ontsteek hem met het brood erin. Na circa 22 minuten zet ik de oven uit en laat het brood nog 10 minuten nagaren. Daarna haal ik het brood eruit, laat het iets afkoelen in de vorm en leg hem daarna zonder vorm op het fornuis. Voilà, een heerlijk brood wat zeker 4 à 5 dagen houdbaar is.

Ik gebruik een Lekué vorm, een ronde siliconen vorm, die zowel als mengkom en als ovenvorm fungeert. Deze tip kreeg ik van een andere zeilster en het bevalt perfect! Weinig afwas en meteen een mooie vorm waarin het deeg gekneed wordt, het brood rijst en afgebakken wordt. Zie www.lekuecooking.com.

Het brood is gaar als de temperatuur binnenin 90 graden is. Inmiddels hoef ik het niet meer te controleren omdat ik al zoveel broden heb gebakken, zodat ik weet dat het goed is als ik de oven na 22 minuten uitzet.

De temperatuur is echter makkelijk te controleren met een oventhermometer van de Ikea, te koop voor 8 euro. Na een kwartier bakken, steek je de pen in het midden van het brood en de temperatuur verschijnt op het digitale schermpje. Als het brood binnenin 80 graden is, zet ik de oven uit. In de 10 minuten daarna stijgt de temperatuur door tot 90 graden en kan het brood eruit worden gehaald. Op deze manier wordt gas gespaard.

P1050714
P1020690

De kok die me destijds een deel van zijn zuurdesemmoeder gaf, mengt de zijne dagelijks op in de dubbele hoeveelheid, dus 50 gram moederdeeg, 50 gram water en 100 gram bloem. Daar begon ik ook mee, maar ben later gaan experimenteren met de helft, om bloem te sparen, en dat gaat prima. Ook is het advies om de moeder elke dag te voeden / op te mengen, maar in de praktijk gaat het ook goed als je het om de dag doet, scheelt bloem en moeite. En als je het idee hebt dat de moeder wat minder sterk is, dat er wat minder leven in zit, dan doe je het weer een paar keer elke dag en dan is ze zo weer op het oude niveau qua kracht. Je hoort haar borrelen en bruisen als je het bakje openmaakt.

–       Gebruik geen metalen voorwerpen in het moederdeeg. Zelf gebruik ik een plastic eierlepel om de nodige hoeveelheid uit het bakje te nemen.

–       Het moederdeeg moet bij kamertemperatuur worden bewaard. Mocht je een keer geen tijd voor haar hebben, bv door een reis, dan kan het deeg in de koelkast worden gezet, bij voorkeur een uur of vier na het opmengen. Het blijft dan 5-7 dagen goed. Daarna weer even intensief opmengen elke dag tot ze weer op sterkte is.

–       Sinds een paar maanden hebben we een elektrische handmixer aan boord. Met de kneedhaken meng ik sindsdien het eerste deegmengsel in een paar minuten, geen vieze handen erna. Ook gebruik ik de kneedhaken bij de tweede keer mengen, vijf minuten kneden op een lage stand. Daarna nog even met de hand afmaken om de juiste consistentie van het deeg te krijgen, dat moet je toch even met de hand voelen. Sinds ik de mixer gebruik wordt het brood luchtiger, rijst beter en heb ik minder last van m’n pols door het kneden!

P1000433 - versie 2

Een andere manier om brood te bakken is met zakjes instant gist. Het is minder bewerkelijk en in kortere tijd heb je een brood klaar. Nadeel ervan is dat het brood in tropische temperaturen iets minder lang houdbaar is dan zuurdesembrood. En dat het rijsproces gevoeliger is voor bewegingen van het schip. Het kan gebeuren dat het brood minder volumineus wordt dan gehoopt. Maar het is ideaal om een paar zakjes aan boord te hebben, voor het ad hoc bakken van kleine broodjes bijvoorbeeld, of een luchtige brioche.

Ik heb een goed boek over broodbakken aan boord, wat me vooral helpt bij het krijgen van nieuwe ideeën. Tot op heden hebben we al van talloze zuurdesembroden genoten, van spekbrood, een perfect gelukte brioche, kleine bolletjes, scones, allerlei muffins en een paasbrood met echt amandelspijs. Niets zo lekker als de geur van een vers gebakken brood aan boord.

P1050079

Verhandeling over het maken van frisdrank

Verhandeling over het maken van frisdrank

Een aantal jaren geleden hebben we ervoor gekozen een watermaker aan te schaffen van het merk Schenker, Type Modular 30. Deze hebben we via Rob Wink aangeschaft (www.robwink.nl). Pieter heeft er samen met de installateur twee dagen aan gewerkt om het apparaat in te bouwen, terwijl de Déesse in de haven van Lelystad lag. Door er zelf bij te zijn geweest, weet Pieter precies waar alles zit en hoe het werkt, of zou moeten werken. Geheel zonder problemen is het nog niet gegaan, maar over de hele linie zijn we heel tevreden met ons apparaat.

Het grote voordeel is, dat we onafhankelijk zijn. We maken zelf van zeewater ons drinkwater en hoeven dus niet de havens in om water in te slaan. De kwaliteit van het water wat de watermaker produceert is goed, en dat kun je niet altijd zeggen van het water wat er op de steigers te krijgen is. Vaak zit er een onprettig smaakje aan steigerwater en in de gebieden waar we nog gaan komen, is het niet altijd veilig als drinkwater. Ons apparaat produceert zo’n 35 liter drinkwater per uur. We proberen het elke paar dagen te laten draaien, want daar gedijt zo’n apparaat het beste bij. Op die manier moet het filter elke twee maanden vervangen te worden en is chemisch reinigen niet nodig. Als we het apparaat langere tijd niet gebruiken, moeten we het conserveren om bacteriegroei tegen te gaan.

Zelf vinden we het water wat ons apparaat produceert heel goed naturel te drinken, al proeft het anders dan leidingwater in Den Haag. Maar omdat we goed moeten drinken op het water in de zon, is het leuk om er soms iets lekkerders van te maken en dat brengt me op het onderwerp van onze limonadefabriek aan boord.

We hebben een CO2 apparaat van Sodastream aan boord. Hiermee zijn de bijgeleverde petflessen zelf te bruisen door middel van het CO2 patroon wat in het apparaat zit. Er komt geen elektriciteit aan te pas. Zo maken we van gewoon water koolzuurhoudend water. Partje limoen erin en het drinkt meteen veel feestelijker dan plat water.

Met 1 CO2 cilinder kunnen 60-80 liter water worden gebruist. Wij hebben 6 cilinders aan boord. Deze kunnen worden omgeruild tegen volle cilinders bij verkooppunten, omruil kost 11 euro per cilinder.

Daarnaast hebben we siropen aan boord, ook van sodastream, waarmee je de lekkerste frisdranken maakt. Het resultaat doet niet onder voor de flessen Spa appel, Spa tropical of Spa bosvruchten bijvoorbeeld die je in de winkels koopt. We drinken al gauw 1 liter spa rood en 1 liter frisdrank per dag. En we hoeven er niet dus niet mee te sjouwen, we maken het gewoon zelf aan boord.

Volgens het etiket is een flesje siroop goed voor 12 liter frisdrank, uitgaande van 1 maatdop siroop per liter gebruist water. Zelf houden we niet zo van zoet en vinden we een halve maatdop voldoende. Op die manier maken we dus 24 liter frisdrank van 1 flesje siroop.

De siropen zijn verkrijgbaar in talloze smaken, er zijn ook light varianten en speciale smaken voor kinderen. Natuurlijk kan elke andere soort siroop worden gebruikt.

P1040574

Zie www.sodastream.nl . Alles kan via internet worden besteld, snelle service bij bezorgen in NL. Het is een wereldwijd verkrijgbaar product, op de site staan alle landen vermeld waar de producten geleverd worden. Voor ons een reden om naar Tahiti te gaan als we in de Pacific zijn, daar kunnen we de lege cilinders weer omwisselen.

Een andere manier om water anders drinkbaar te maken hebben we op de Kaap Verden ontdekt. Daar verkochten ze voor circa 25 cent per stuk zakjes met allerlei smaken om limonade van te maken. 1 zakje suiker met kleur- en smaakstof zou goed zijn voor 1 liter sap. Maar in de praktijk blijkt dat je van één zo’n zakje 2 of zelfs 3 liter limonade kan maken, zodat je tanden er niet uitvallen van de zoetigheid. Een perfect alternatief voor de dagen dat je niet zo’n zin in prik hebt.

P1050124

In Scandinavië vonden we pakjes geconcentreerd vruchtensap van 200 ml, aan te lengen tot 1 liter (warm of koud drinkbaar), ontzettend lekker, maar helaas hebben we die later nergens meer kunnen vinden. We houden ons aanbevolen voor tips over de verkrijgbaarheid.

Verhandeling over het kiemen van zaden aan boord

Door een tip van een andere zeiler ben ik op zoek gegaan naar een kiemtorentje, een plastic ding waarmee het heel makkelijk zou zijn om van zaden kiemen te maken, smakelijk, vers en gezond.

Dat leek me wel wat, zeker op de langere oversteken of in gebieden waar weinig vers voedsel te koop zou zijn. Overal waar ik kwam zocht ik naar kiemzaden en had al een kleine voorraad liggen, toen ik de site van De Peuleschil getipt kreeg (www.depeuleschil.nl).

Daar las ik dat het kiemen van de zaden prima in een glazen weckpot kon gebeuren en dat een kiemtoren niet nodig zou zijn, wat ruimte scheelt aan boord. Ik heb er een starterspakket besteld met een grote hoeveelheid aan verschillende zaden. Binnen twee dagen had ik alles in huis met perfecte gebruiksaanwijzing in kleur en foto-geïllustreerd erbij. Inmiddels heb ik al ruime ervaring opgedaan met het kweken van zaden aan boord en kan het alle andere zeilers aanraden die plannen hebben om voor langere tijd weg te gaan.

Er zijn twee manieren waarop de zaden tot ontkiemen kunnen worden gebracht:

–       in een weckpot afgesloten met horrengaasje en elastiek,  een aantal uur weken in water, dan schuin op z’n kop zetten (wij hangen de pot in ons fruitnetje) en gedurende een dag of vier driemaal daags spoelen met wat water. Voilà, een pot vol groenten.

–       op een laagje watten in een tupperware bakje.

Er zijn vele soorten kiemzaden en –bonen om te kweken in een weckpot: adukibonen, alfalfazaad, berglinzen, brassicamix, broccolizaad, chinees preizaad, dupuislinzen, groene erwten, kiemmix, koolraapzaad, radijszaad, sangozaad en taugébonen.

Voor het kweken in een bakje met wattenlaag zijn mosterdzaad, rucolazaad, tuinkerszaad en zonnebloempitten geschikt.

Eenmaal klaar, dan kunnen de kiemen in de koelkast bewaard worden in een bakje, afgesloten met folie waarin wat gaten zijn geprikt. Zo is het zeker een week houdbaar. De kiemen kunnen worden gebruikt als basis voor een salade, voor een frisse bite op een broodje tonijn of kaas, als garnering of als vulling van een bord soep. Favoriete zaden bij ons aan boord zijn alfalfazaad, koolraapzaad, de brassica-mix en de kiem-mix. Deze hebben allemaal een vrij neutrale smaak en kunnen prima als vervanger voor bladsla dienen; tomaatje erbij, augurkje, dressing en voilà, een bak sla! Naast het feit dat je zelf je verse knapperige groenten kan kweken midden op de oceaan, schijnt het erg gezond te zijn, rijk aan glucosinolaten en vitamine C.

Onderstaand enkele foto’s van de oogst van verschillende kiemzaden.

P1020987
P1020991
P1030126
P1030375
P1030533
P1030597
P1030600
P1040652
P1050121